دسته‌ها
کتاب ها کناب ها

کتاب فیزیک مالی

پاریس در ﭘﺎﯾﺎن ﻗﺮن، ﯾﺎ ﻫﻤﺎن ﺳﺎل .ﺑﺎ ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ آﻣﯿﺨﺘﻪ ﺑﻮد.

در ﺷﺮقِ ﺷﻬﺮ، ﺑـﺮج ﺟﺪﯾـﺪﮔﻮﺳﺘﺎو اﯾﻔﻞ ﮐﻪ ﻫﻨﻮز در ﭼﺸﻢ ﭘﺎرﯾﺴﯽ

ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ در ﺳﺎﯾﻪ ي آن زﻧﺪﮔﯽ ﻣـﯽ ﮐﻨﻨـﺪ، ﭼﯿـﺰ ﺑـﺪﻧﻤﺎي ﺑﺤﺚ ﺑﺮاﻧﮕﯿﺰي اﺳﺖ – ﺑﺮ ﻋﺮﺻﻪ ي ﻧﻤﺎﯾﺸﮕﺎه ﺑﯿﻦ اﻟﻤﻠﻠﯽ ﺳـﺎل1889 ﻗـﺪ ﮐﺸـﯿﺪه ﺑـﻮد.

در ﺷـﻤﺎل، در ﮐﻮه ﭘﺎﯾﻪ ي ﻣﻮن مارت ، ﺑﺘﺎزﮔﯽ ﮐﺎﺑﺎره ی جدید مولن روژ ﺑﺎ

ﭼﻨـﺎن ﻫﯿـﺎﻫﻮﯾﯽ اﻓﺘﺘـﺎح ﺷـﺪه ﺑـﻮد ﮐـﻪ وﻟﯿﻌﻬﺪ اﻧﮕﻠﺴﺘﺎن را ﺑﺮاي دﯾﺪن ﻧﻤﺎﯾﺶ از ﺑﺮﯾﺘﺎﻧﯿﺎ ﺑﻪ آن ﺟﺎ ﮐﺸﺎﻧﺪه ﺑﻮد.

ﻧﺰدﯾﮏ ﺗﺮ ﺑﻪ ﻣﺮﮐـﺰ ﺷـﻬﺮ، از ﺣﻮادث ﻏﯿﺮﻣﻨﺘﻈﺮه اي در ﻣﺤﻞ ﻫﻨﻮز ﺗﺎزه ﺳﺎز

و ﻣﺠﻠﻞ اﭘـﺮاي ﺷـﻬﺮ، ﭘﺎﻟـﻪ گرنیه, ﺣـﺮف ﻣـﯽ زدﻧـﺪ, ﺣﻮادﺛﯽ ﮐﻪ ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﻪ ﻓﻮت ﯾﮏ ﻧﻔﺮ ﻣﻨﺠﺮ ﺷﺪه ﺑﻮد ﮐﻪ زﯾﺮ ﺳﻘﻮط ﭼﻠﭽﺮاغ ﮐﺸﺘﻪ ﺷـﺪه ﺑـﻮد.

ﺷـﺎﯾﻌﻪ ﻣﯽ ﮔﻔﺖ ارواح ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن را ﺗﺴﺨﯿﺮ ﮐﺮده اﻧﺪ. ﻓﻘﻂ ﭼﻨﺪ ﺑﻠﻮك

ﺳﺎﺧﺘﻤﺎﻧﯽ آن ﻃﺮف ﺗﺮ در ﺷﺮق ﭘﺎﻟﻪ ﮔﺮﻧﯿﻪ ﻗﻠـﺐ ﺗﭙﻨـﺪه ي اﻣﭙﺮاﺗـﻮري ﻓﺮاﻧﺴـﻪ واﻗـﻊ ﺷﺪه ﺑﻮد: ﺑﻮرس ﭘﺎرﯾﺲ؛ ﺑﻮرس ﻣﺎﻟﯽ اﺻﻠﯽ ﭘﺎﯾﺘﺨﺖ.

ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﺑﻮرس:

در ﮐﻮﺷﮑﯽ واﻗﻊ ﺑﻮد ﮐﻪ ﻧﺎﭘﻠﺌﻮن ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻣﻌﺒﺪ ﭘﻮل ﺳﺎﺧﺘﻪ ﺑﻮد، ﭘله

ﺑیروﻧﯿﻫﺎي اﯾﻦ ﺑﻨﺎ ﺑﺎ ﻣﺠﺴﻤﻪ ي ﺑـﺖ ﻫـﺎﯾﺶ آراﺳـﺘﻪ ﺷـﺪه ﺑﻮد: ﻋﺪاﻟﺖ، ﺗﺠﺎرت، ﮐﺸﺎورزي و ﺻﻨﻌﺖ.

ﺳﺘﻮن ﻫﺎي ﻧﺌﻮﮐﻼﺳﯿﮏ ﺷﺎﻫﺎﻧﻪ اي درﻫﺎي ورودي را اﺣﺎﻃﻪ ﮐﺮده ﺑﻮد.

در داﺧﻞ ﺑﻨﺎ، ﺳﺎﻟﻦ اﺻﻠﯽ ﻋـﺮﯾﺾ آن ﭼﻨـﺪان ﺑـﺰرگ ﺑـﻮد ﮐـﻪ ﺻـﺪﻫﺎ ﮐـﺎرﮔﺰار و ﮐﺎرﻣﻨـﺪ ﺑﻮرس را در ﺧﻮد ﺟﺎي دﻫﺪ.

ﻫﺮ روز ﺑﻪ ﻣﺪت ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ، آﻧﺎن زﯾﺮ ﻧﻘﻮش ﺣﮏ ﺷﺪه ي ﭘﺮزرق و ﺑـﺮق و

ﭘﻨﺠﺮه ي ﺳﻘﻔﯽ ﺑﺰرگ اﯾﻦ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن اوراق ﻗﺮﺿﻪ داﺋﻤـﯽ دوﻟﺘﯽ ﻣﻌﺎﻣﻠـﻪ می ﮐﺮدﻧـﺪ ﮐـﻪ ﺑـﻪ آن ﻫـﺎ ﻣﯽ «ﻣﻘﺮري»میﮔﻔﺘﻨﺪ؛

اوراﻗﯽ ﮐﻪ در ﻃﻮل ﯾﮏ ﻗﺮن ﺟﺎه ﻃﻠﺒﯽ ﻫﺎي ﺟﻬـﺎﻧﯽ ﻓﺮاﻧﺴـﻪ را ﺗـﺄﻣﯿﻦ وﺟـﻪ ﮐـﺮده ﺑﻮد.

ﺑﻨﺎﯾﯽ ﺑﺎ اﺑﻬﺖ و ﺷﺎﻫﺎﻧﻪ در ﻣﺮﮐﺰ ﺷﻬﺮ و در ﻋﯿﻦ ﺣﺎل در ﻣﺮﮐﺰ ﺟﻬﺎن.

ﯾﺎ ﺣﺪاﻗﻞ در ﻧﺨﺴـﺘﯿﻦ دﯾـﺪار ﻟﻮﯾﯽ ﺑﺎﺷﻠﯿﻪاز آن در ﺳﺎل18924.اﯾﻦ ﺳﺎﺧﺘﻤﺎن ﭼﻨﯿﻦ ﺑﻪ ﻧﻈﺮ رﺳﯿﺪ.

زندگینامه:

ﯾﺘﯿﻤﯽ ﺷﻬﺮﺳﺘﺎﻧﯽ و در اوان دﻫﻪ ي ﺳﻮم ﻋﻤﺮ ﺧﻮد ، ﺗﺎزه ﺧﺪﻣﺖ ﺳﺮﺑﺎزي ﺗﻤﺎم ﮐﺮده به پاریس رﺳﯿﺪه ﺑﻮد؛

ﻣﯽ ﺧﻮاﺳﺖ ﺑﺮاي اداﻣﻪ ي ﺗﺤﺼﯿﻞ ﺑﻪ داﻧﺸﮕﺎه ﭘﺎرﯾﺲ ﺑﺮود.

ﻣﺼـﻤﻢ ﺑـﻮد ﺑـﻪ رﻏـﻢ ﻫﻤـﻪ ي ﻣﺸﮑﻼت رﯾﺎﺿﯿﺪان ﯾﺎ ﻓﯿﺰﯾﮑﺪان ﺑﺸﻮد، اﻣﺎ

ﺧﻮاﻫﺮ و ﺑﺮادر ﺧﺮدﺳﺎﻟﯽ ﻫﻢ داﺷﺖ ﮐﻪ ﺑﺎﯾﺪ از آﻧـﺎن ﮐـﻪ در ﺷﻬﺮﺳﺘﺎن ﻣﺎﻧﺪه ﺑﻮدﻧﺪ، ﺣﻤﺎﯾﺖ ﻣﺎﻟﯽ ﻣﯽ ﮐﺮد.

اﯾﻦ اواﺧﺮ ﮐﺴﺐ وﮐﺎر ﺧـﺎﻧﻮادﮔﯽ را ﻓﺮوﺧﺘـﻪ ﺑـﻮد، ﭘﻮﻟﯽ ﻓﺮاﻫﻢ ﮐﺮده ﺑﻮد

ﮐﻪ ﻓﻌﻼً ﮐﻔﺎﯾﺖ اﯾﺎم ﻣﯽ ﮐﺮد، اﻣﺎ ﻣﯽ داﻧﺴﺖ ﮐﻪ اﯾﻦ ﭘﻮل ﺗﻪ ﺧﻮاﻫﺪ ﮐﺸﯿﺪ.

و ﺑﻪ اﯾﻦ دﻟﯿﻞ ﺑﻮد ﮐﻪ وﻗﺘﯽ ﻫﻤﮑﻼﺳﺎﻧﺶ ﺗﻤـﺎم وﻗـﺖ درس ﻣـﯽ ﺧﻮاﻧﺪﻧـﺪ,ﺑﺎﺷـﻠﯿﻪ ﻧﺎﭼـﺎر ﺑـﻮد ﮐـﺎر ﮐﻨـﺪ.

ﺧﻮﺷﺒﺨﺘﺎﻧﻪ، ﺑﺎ آﻣﺎدﮔﯽ اي ﮐﻪ ﺑﺮاي ﻣﺤﺎﺳـﺒﺎت داﺷـﺖ و ﻧﯿـﺰ ﺗﺠﺮﺑـﻪ ي

ﮔـﺮان ﻗـﺪري ﮐـﻪ از ﮐﺎﺳـﺒﯽ ﺧﺎﻧﻮادﮔﯽ ﺑﺎ ﻣﺸﻘﺖ اﻧﺪوﺧﺘﻪ ﺑﻮد، ﺗﻮاﻧﺴـﺖ ﺷـﻐﻠﯽ در ﺑـﻮرس ﭘـﺎرﯾﺲ دﺳـﺖ وﭘـﺎ ﮐﻨـﺪ.

ﺑـﻪ ﺧـﻮدش دﻟﺪاري ﻣﯽداد ﮐﻪ اﯾﻦ ﮐﺎر ﻣﻮﻗﺘﯽ اﺳﺖ.

ﻫﺮﭼﻨﺪ«ﻣـﺎﻟﯽ »روزﻫـﺎﯾﺶ را ﭘـﺮ ﻣـﯽ ﮐـﺮد، اﻣـﺎ ﺷـﺐ ﻫـﺎرا داشت که

«ﻓﯿﺰﯾﮏ»را ﮐﺎر ﮐﻨﺪ. ﺑﺎﺷﻠﯿﻪ ﮐﻼﻓﻪ و ﻋﺼﺒﯽ ﻫﺮ روز ﺑﻪ ﺧﻮدش ﻓﺸﺎر ﻣﯽ آورد.