دانسته های فاندامنتال بخش دوم

اﻟﺰام ﻣﻌﺎﻣﻠﮕﺮان

معامله گران

وﻗﺘﯽ ﻣﻌﺎﻣﻠﮕﺮان ﺑﻪ ﺳﻄﻮح ﺧﺎﺻﯽ ﻣﯽ رﺳﻨﺪ ﻣﻠﺰم ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ ﮐﻪ ﺗﻤﺎم ﻣﻌﺎﻣﻼت ﺧﻮد را ﺑﻪ CFTC ﮔﺰارش ﮐﻨﻨﺪ

ﮐﻪ ﺑﻪ اﯾﻦ ﺳﻄﺢ اﺻﻄﻼﺣﺎ “ﺳﻄﻮح ﮔﺰارش دﻫﯽ ﻣﯿﮕﻮﯾﻨﺪ.

ﮐﺎرﮔﺰارن ﻣﻮﻇﻔﻨﺪ ﻣﻌﺎﻣﻼت ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﮔﺮاﻧﯽ را ﮐﻪ ﺑﻪ ﺳﻄﺢ ﮔﺰارش دﻫﯽ رﺳﯿﺪه اﻧﺪ ﺑﻪ CFTC ﮔﺰارش دﻫﻨﺪ.

CFTC ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺣﺪاﮐﺜﺮ تعداد ﻣﺠﺎز ﻗﺮاردادﻫﺎﯾﯽ را ﮐﻪ ﯾﮏ ﻣﻌﺎﻣﻠﮕﺮ اﺟﺎزه دارد

در ﻫﺮ ﺑﺎزار ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﮐﻨﺪ را ﺗﺤﺖ ﻋﻨﻮان ” ﺳﻘﻒ ﻣﻌﺎﻣﻼت” ﻣﺸﺨﺺ و اﻋﻼم ﻣﯽ دارد.

اﯾﻦ ﻣﺤﺪودﯾﺖ ﺑﺮاي اﯾﻦ وﺿﻊ ﺷﺪه اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﮔﺮان ﺷﺨﺼﯽ ﮐﻪ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﺑﺎﻻ دارﻧﺪ

ﺑﺎ اﻧﺠﺎم ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﯽ ﺑﺎ ﺣﺠﻢ ﺑﺴﯿﺎر ﺑﺎﻻ در ﯾﮏ زﻣﺎن ﺑﺎﻋﺚ اﻓﺰاﯾﺶ ﮐﺎذب ﻗﯿﻤﺖ در ﯾﮏ ﺑﺎزار ﻧﺸﻮﻧﺪ.

CFTC ﺗﻤﺎم ﺑﺎزﯾﮕﺮان و ﻣﻌﺎﻣﻠﮕﺮان را ﺑﻪ ﺳﻪ ﮔﺮوه ﺗﻘﺴﯿﻢ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ:

ﺷﺮﮐﺖ ﻫﺎي ﺗﺠﺎري ، ﻣﻌﺎﻣﻠﮕﺮان ﺷﺨﺼﯽ ﮐﻮﭼﮏ و ﻣﻌﺎﻣﻠﮕﺮان ﺷﺨﺼﯽ ﺑﺰرگ.

ﺷﺮﮐﺖ ﻫﺎي ﺗﺠﺎري ﮐﻪ اﺻﻄﻼﺣﺎ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ Hedger ﻧﯿﺰ ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد اﻓﺮاد ﯾﺎ ﺷﺮﮐﺖ ﻫﺎﯾﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ

ﮐﻪ ﮐﺎر اﺻﻠﯽ آﻧﻬﺎ ﻣﻌﺎﻣﻼت ﮐﺎﻻ ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻓﯿﺰﯾﮑﯽ اﺳﺖ و در واﻗﻊ ﺑﺮاي ﮐﺎﻫﺶ ریسک ﮐﺎر ﺧﻮد در ﺑﺎزار ﻓﯿﻮﭼﺮز ﻧﯿﺰ اﻗﺪام ﺑﻪ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ.

ﺑﺮاي ﻣﺜﺎل ﯾﮏ ﺑﺎﻧﮏ ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﺧﻮد را در ﺑﺮاﺑﺮ ﺗﻐﯿﯿﺮات اﺣﺘﻤﺎﻟﯽ ﻧﺮخ ﺑﻬﺮه ﺣﻐﻆ ﮐﻨﺪ

ﺗﺎ از ﻧﺎﺣﯿﻪ وام ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻧﺮخ ﺑﻬﺮه ﻗﺒﻠﯽ ﭘﺮداﺧﺖ ﮐﺮده ، دﭼﺎر ﺧﺴﺎرت ﻧﺸﻮد اﻗﺪام ﺑﻪ معامله ﻧﺮخ ﺑﻬﺮه در ﺑﺎزار ﻓﯿﻮﭼﺮز( آﺗﯽ)ﻣﯿﮑﻨﺪ

ﯾﺎ ﯾﮏ ﺷﺮﮐﺖ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻣﻮاد ﻏﺪاﯾﯽ وﻗﺘﯽ اﻗﺪام ﺑﻪ ﺧﺮﯾﺪ غلات ﺑﺮاي ﻣﺼﺮف ﮐﺎرﺧﺎﻧﻪ ﺧﻮد ﻣﯿﮑﻨﺪ

در ﺑﺎزار ﻓﯿﻮﭼﺮز ﻧﯿﺰ اﻗﺪام ﺑﻪ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﮔﻨﺪم ﻣﯿﮑﻨﺪ ﺗﺎ از نوﺳﺎﻧﺎت ﻗﯿﻤﺖ ﮔﻨﺪم در آﯾﻨﺪه ﺧﺴﺎرﺗﯽ ﺑﻪ ﺷﺮﮐﺖ وارد ﻧﮑﻨﺪ

و ﺑﺎ اﯾﻦ ﮐﺎر رﯾﺴﮏ ﺷﺮﮐﺖ از ﻧﻮﺳﺎﻧﺎت آﺗﯽ ﻗﯿﻤﺖ ﺑﻪ ﺣﺪاﻗﻞ ﺑﺮﺳﺪ.

ﺷﺮﮐﺖ ﻫﺎي ﺗﺠﺎري ﺑﺮاي ﺧﺮﯾﺪ و ﻓﺮوش در ﺑﺎزار ﻓﯿﻮﭼﺮز ﺑﻪ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﮐﻤﺘﺮي ﻧﺴﺒﺖ ﺑﻪ ﻣﻌﺎﻣﻠﮕﺮان ﺷﺨﺼﯽ ﻧﯿﺎز دارﻧﺪ

و ﻗﺎﻧﻮن ﺳﻘﻒ ﻣﻌﺎﻣﻼت ﻧﯿﺰ ﺷﺎﻣﻞ آﻧﻬﺎ ﻧﻤﯽ ﺷﻮد و ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﻪ ﻫﺮ ﻣﻘﺪار ﮐﻪ ﻧﯿﺎز دارﻧﺪ در ﺑﺎزار ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﮐﻨﻨﺪ.

ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﮔﺮان ﺷﺨﺼﯽ ﺑﺰرگ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﮔﺮاﻧﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻌﺎﻣﻼت اﻧﻬﺎ ﺑﻪ ﺳﻄﺢ ﮔﺰارش دﻫﯽ رﺳﯿﺪه ﺑﺎﺷﺪ,

Cftc ﺧﺮﯾﺪ و ﻓﺮوش ﻫﺎﯾﯽ را ﮐﻪ ﺷﺮﮐﺖ ﻫﺎي ﺗﺠﺎري و ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﮔﺮان ﺑﺰرگ در ﺑﺎزار اﻧﺠﺎم ﻣﯽ دﻫﻨﺪ را ﮔﺰارش ﻣﯽ دﻫﺪ.

ﺑﺮاي دﺳﺖ آوردن ﺗﻌﺪاد ﻣﻌﺎﻣﻼﺗﯽ ﮐﻪ ﺗﻮﺳﻂ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﮔﺮان ﮐﻮﭼﮏ اﻧﺠﺎم ﻣﯽ ﺷﻮد

ﮐﺎﻓﯽ اﺳﺖ ﺗﻌﺪاد ﻣﻌﺎﻣﻼت ﺷﺮﮐﺖ ﻫﺎي ﺗﺠﺎري و ﻣﻌﺎﻣﻠﮕﺮان ﺑﺰرگ را از ﺗﻌﺪاد ﻣﻌﺎﻣﻼت ﺑﺎز در ﻫﺮ ﺑﺎزار ﮐﻢ ﮐﻨﯿﺪ

ﮔﺎﻫﯽ ﺗﻘﺴﯿﻢ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﮔﺮان ﺑﺎزار ﺑﻪ ﺳﻪ ﮔﺮوه ﺷﺮﮐﺖ ﻫﺎي ﺗﺠﺎري ، ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﮔﺮان ﺑﺰرگ و ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﮔﺮان ﮐﻮﭼﮏ ﺗﺎ اﻧﺪازه اي ﻏﯿﺮ واﻗﻌﯽ اﺳﺖ.

ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﮔﺮان ﮐﻮﭼﮏ ﺑﺎﻫﻮش و ذﮐﺎوت ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﮔﺮان ﺑﺰرگ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ

و ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﮔﺮان ﺑﺰرگ ﮐﻢ ﺧﺮد ﺗﺒﺪﯾﻞ ﺑﻪ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ ﮔﺮان ﮐﻮﭼﮏ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ

و ﺑﺴﯿﺎري از ﺷﺮﮐﺖ ﻫﺎي ﺗﺠﺎري ﻧﯿﺰ ﺑﻪ ﻗﺼﺪ ﺳﻮد اقدام ﺑﻪ ﻣﻌﺎﻣﻠﻪ در ﺑﺎزار ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ.

ﺑﻌﻀﯽ از دﺳﺖ اﻧﺪرﮐﺎران ﺑﺎزار ﮐﺎرﻫﺎﯾﯽ اﻧﺠﺎم ﻣﯽ دﻫﻨﺪ ﮐﻪ ﮔﺰارﺷﺎت Cftc دﭼﺎر اﻧﺤﺮاف ﻣﯽ ﺷﻮد و ﺑﺎ اﻗﺪاﻣﺎت ﺧﻮد ﺑﺎﻋﺚ ﺗﺤﺮﯾﻒ آن ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ.

ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻓﺮﺻﺖ

ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻓﺮﺻﺖ

ﯾﮑﯽ از اﺻﻮل اﺳﺎﺳﯽ اﻗﺘﺼﺎدداﻧﺎن اﯾﻦ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﮐﻤﯿﺎب ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ.

اﯾﻦ ﺑﺪان ﻣﻌﻨﺎﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﺮﮔﺎه ﻣﺎ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﺑﻪ اﺳﺘﻔﺎده از ﯾﮏ ﻣﻨﺒﻊ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﯾﻢ،

در واﻗﻊ ﻣﺎ از ﻓﺮﺻﺖ اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮدن از آن ﻣﻨﺒﻊ در ﺟﺎﯾﯽ دﯾﮕﺮ و ﺑﻪ ﺷﮑﻠﯽ دﯾﮕﺮ، ﭼﺸﻢ ﭘﻮﺷﯽ ﮐﺮده اﯾﻢ.

اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﺑﻪ ﮐﺮات در زﻧﺪﮔﯽ روزﻣﺮه ٔ ﻣﺎ ﻗﺎﺑﻞ ﻣﺸﺎﻫﺪه اﺳﺖ،

ﺟﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﻣﺎ داﺋﻤﺎً در ﺣﺎل ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮي ﻫﺴﺘﯿﻢ ﮐﻪ ﺑﺎ درآﻣﺪ و زﻣﺎن ﻣﺤﺪود ﺧﻮدﻣﺎن ﭼﻪ ﮐﺎري اﻧﺠﺎم دﻫﯿﻢ .

آﯾﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺳﯿﻨﻤﺎ ﺑﺮوﯾﻢ و ﯾﺎ ﺑﺮاي اﻣﺘﺤﺎن ﻫﻔﺘﻪ ٔ آﯾﻨﺪه ﺧﻮد ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﻨﯿﻢ؟ آﯾﺎ ﺑﺎﯾﺪ ﺑﻪ ﺷﻬﺮx ﺳﻔﺮ ﮐﻨﯿﻢ ﯾﺎ ﯾﮏ ﻣﺎﺷﯿﻦ ﺑﺨﺮﯾﻢ؟

آﯾﺎ ﺑﺎﯾﺪ اداﻣﻪ ٔ ﺗﺤﺼﯿﻞ ﺑﺪﻫﯿﻢ ﯾﺎ ﺑﻼﻓﺎﺻﻠﻪ ﺑﻌﺪ از ﻓﺎرغ اﻟﺘﺤﺼﯿﻞ ﺷﺪن از داﻧﺸﮕﺎه وارد ﺑﺎزار ﮐﺎر ﺷﻮﯾﻢ؟

در ﻫﺮ ﮐﺪام از اﯾﻦ ﻣﻮارد، در واﻗﻊ ﻫﺮ اﻧﺘﺨﺎب ﻓﺮﺻﺖ اﻧﺠﺎم دادن ﮐﺎر دﯾﮕﺮ را از ﻣﺎ ﻣﯽﮔﯿﺮد.

ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻫﺰﯾﻨﻪ ٔ ﻓﺮﺻﺖ

ﺗﻌﺮﯾﻒ ﻫﺰﯾﻨﻪ ٔ ﻓﺮﺻﺖ

اﮔﺮ ﯾﮏ ﻓﺮد و ﯾﺎ ﯾﮏ ﺑﻨﮕﺎه، از ﻣﯿﺎن ﭼﻨﺪﯾﻦ اﻧﺘﺨﺎب ﻣﺘﻔﺎوت ﯾﮑﯽ را ﺑﺮﮔﺰﯾﻨﺪ، ﻫﺰﯾﻨﻪ ٔ ﻓﺮﺻﺖ اﯾﻦ ﻓﺮد ﯾﺎ ﺑﻨﮕﺎه، ﻣﻌﺎدل اﺳﺖ

ﺑﺎ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻣﺮﺗﺒﻂ ﺑﺎ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ اﻧﺘﺨﺎب ﻣﻤﮑﻦ ازﺑﯿﻦ ﺳﺎﯾﺮ اﻧﺘﺨﺎبﻫﺎي ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه ﮐﻪ از آن ﺻﺮف ﻧﻈﺮ ﺷﺪه اﺳﺖ.

اﻟﺒﺘﻪ ﺑﯿﺸﺘﺮ اوﻗﺎت در اﻗﺘﺼﺎد ﻫﺰﯾﻨﻪ ٔ ﻓﺮﺻﺖ در ﭘﺮوژه ﻫﺎي اﻗﺘﺼﺎدي ﻣﻄﺮح ﻣﯽ ﮔﺮدد

و ﻫﺪف اﺻﻠﯽ از ﻃﺮح آن ﻧﯿﺰ ﺑﺮرﺳﯽ ﺗﺨﺼﯿﺺ ﺑﻬﯿﻨﻪ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﻮﺟﻮد اﺳﺖ.

ﻣﻔﻬﻮم ﻫﺰﯾﻨﻪ ٔ ﻓﺮﺻﺖ ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻤﯽ را در ﺗﻀﻤﯿﻦ اﯾﻨﮑﻪ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﮐﻤﯿﺎب ﺑﻪ ﺻﻮرت ﮐﺎرا ﻣﻮرد اﺳﺘﻔﺎده ﻗﺮار ﮔﺮﻓﺘﻪ اﻧﺪ ﯾﺎ ﻧﻪ، ﺑﺎزي ﻣﯽ ﮐﻨﺪ .

ﺑﻨﺎﺑﺮاﯾﻦ ﻣﺤﺪود ﺑﻪ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎي ﭘﻮﻟﯽ و ﯾﺎ ﻣﺎﻟﯽ ﻧﻤﯽ ﺷﻮد و ﻫﺮ ﭼﯿﺰي ﮐﻪ داراي ارزش ﺑﺎﺷﺪ

و از آن ﺻﺮف ﻧﻈﺮ ﺷﺪه ﺑﺎﺷﺪ، ﻣﯽﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﻫﺰﯾﻨﻪ ٔفرصت تلقی شود.

از آن جمله می توان به هزینه واقعی محصول صرف نظر شده, زمان یا لذت از دست رفته اشاره کرد.

ﻣﺜﺎل ﻫﺎﯾﯽ ﺑﺮاي ﻫﺰﯾﻨﻪ ٔ فرصت

ﻓﺮض ﮐﻨﯿﺪ ﺷﺨﺼﯽ ﮐﻪ 10000 ﺗﻮﻣﺎن دارد، ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﯾﺎ ﯾﮏ ﮐﺘﺎب ﺑﺨﺮد و ﯾﺎ ﯾﮏ ﻟﺒﺎس.

اﮔﺮ او ﮐﺘﺎب ﺑﺨﺮد، ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻓﺮﺻﺖ او ﻟﺒﺎس ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد و اﮔﺮ او ﻟﺒﺎس را ﺑﺨﺮد، ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻓﺮﺻﺖ او ﮐﺘﺎب ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد .

اﮔﺮ ﺗﻌﺪاد اﻧﺘﺨﺎب ﻫﺎي ﻣﻤﮑﻦ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﺷﺨﺺ ﺑﯿﺸﺘﺮ از 2 ﻣﻮرد ﺑﺎﺷﺪ و او ﯾﮑﯽ را اﻧﺘﺨﺎب ﮐﻨﺪ .

هزینه ﻓﺮﺻﺖ او ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ اﻧﺘﺨﺎب از ﺑﯿﻦ اﻧﺘﺨﺎبﻫﺎي ﺑﺎﻗﯽ ﻣﺎﻧﺪه ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد.

ﻓﺮض ﮐﻨﯿﺪ ﺷﻤﺎ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﯾﺪ ﺑﺮاي اداﻣﻪ ٔ ﺗﺤﺼﯿﻞ وارد داﻧﺸﮕﺎه ﺷﻮﯾﺪ .

در اﯾﻦ ﺻﻮرت ﻓﺮض ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎي ﺷﻤﺎ اﻋﻢ از ﻫﺰﯾﻨﻪ رﻓﺖ وآﻣﺪ و ﺧﺮﯾﺪ , ﮐﺘﺎﺑﻬﺎ و … ﻣﻌﺎدل ﺑﺎ 1،400،000 ﺗﻮﻣﺎن ﺑﺎﺷﺪ.

آﯾﺎ ﻫﺰﯾﻨﻪ ٔ ﻓﺮﺻﺖ رﻓﺘﻦ ﺷﻤﺎ ﺑﻪ داﻧﺸﮕﺎه ﻫﻤﯿﻦ ﻣﻘﺪار ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد؟ ﻣﺴﻠﻤﺎً اﯾﻨﻄﻮر ﻧﯿﺴﺖ.

ﺷﻤﺎ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﺑﺎﯾﺪ ﻫﺰﯾﻨﻪ ٔ ﻓﺮﺻﺖ, ﻣﺪت زﻣﺎﻧﯽ را ﮐﻪ ﺻﺮف ﻣﻄﺎﻟﻌﻪ ﮐﺮدن و رﻓﺘﻦ ﺑﻪ ﮐﻼس درس ﮐﺮده اﯾﺪ، در ﻧﻈﺮ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ .

ﺗﺼﻮر ﮐﻨﯿﺪ ﮐﻪ اﮔﺮ ﺷﻤﺎ زﻣﺎن ﺧﻮد را ﺑﻪ ﺟﺎي اداﻣﻪ ٔﺗﺤﺼﯿﻞ، ﺻﺮف ﯾﮏ ﮐﺎر ﺗﻤﺎم وﻗﺖ می کردید,

درآﻣﺪي ﻣﻌﺎدل 1،600،000ﺗﻮﻣﺎن داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﯿﺪ که از آن ﺻﺮف ﻧﻈﺮ ﮐﺮده اﯾﺪ را ﺟﻤﻊ ﮐﻨﯿﺪ

یعنی 3،000،000 تومان, اﯾﻦ ﻣﻘﺪار ﻣﻌﺎدل ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد ﺑﺎﻫﺰﯾﻨﻪ ﻓﺮﺻﺖ ﺗﺤﺼﯿﻞ ﺷﻤﺎ در داﻧﺸﮕﺎه .

ﻃﺒﻘﻪ ﺑﻨﺪي ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎ ﺑﺎ دﯾﺪﮔﺎه ﻧﻘﺪي ﯾﺎ ﻏﯿﺮﻧﻘﺪي ﺑﻮدن آﻧﻬﺎ

اﮔﺮ ﻫﺰﯾﻨﻪ اي ﮐﻪ ﺑﻨﮕﺎه ﻣﺘﺤﻤﻞ ﻣﯽ ﺷﻮد ﺑﻪ ﺻﻮرت ﭘﺮداﺧﺖ ﻏﯿﺮ ﻧﻘﺪي ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﻪ آن ﻫﺰﯾﻨﻪ ٔ ﺿﻤﻨﯽ (Implicit Costs)ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد .


اﮔﺮ ﻫﺰﯾﻨﻪ اي ﮐﻪ ﺑﻨﮕﺎه ﻣﺘﺤﻤﻞ ﻣﯽ ﺷﻮد ﺑﻪ ﺻﻮرت ﻧﻘﺪي ﺑﺎﺷﺪ، ﺑﻪ آن ﻫﺰﯾﻨﻪ ٔ واﺿﺢ (Explicit Costs)ﮔﻔﺘﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد .


ﺗﻤﺎﯾﺰ ﺑﯿﻦ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎي ﺿﻤﻨﯽ و آﺷﮑﺎر، ﯾﮏ ﺗﻔﺎوت ﮐﻠﯿﺪي در ﭼﮕﻮﻧﮕﯽ آﻧﺎﻟﯿﺰ ﯾﮏ ﻓﻌﺎﻟﯿﺖ ﺗﻮﺳﻂ ﯾﮏ اﻗﺘﺼﺎددان و ﯾﮏ ﺣﺴﺎﺑﺪار

را آﺷﮑﺎر ﻣﯽ ﺳﺎزد. اﻗﺘﺼﺎدداﻧﺎن ﻋﻼﻗﻪ ﻣﻨﺪ ﺑﻪ ﻣﻄﺎﻟﻌﮥ اﯾﻦ ﻣﻮﺿﻮع ﻫﺴﺘﻨﺪ

ﮐﻪ ﺑﻨﮕﺎه ﻫﺎ، ﭼﮕﻮﻧﻪ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮐﺮده و ﭼﮕﻮﻧﻪ در ﻣﻮرد ﺗﻌﯿﯿﻦ ﻗﯿﻤﺖ ﻣﺤﺼﻮل ﺧﻮد ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮي ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ.

از آﻧﺠﺎیی که اﯾﻦ ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮي ﻫﺎ ﺑﺮ ﭘﺎﯾﮥ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎي واﺿﺢ و ﺿﻤﻨﯽ ﻣﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ،

هزینه ضمنی

ﻟﺬا اﻗﺘﺼﺎدداﻧﺎن ﺑﻪ ﻫﻨﮕﺎم اﻧﺪازه ﮔﯿﺮي ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎي ﯾﮏ ﺑﻨﮕﺎه، ﻫﺮ دو ﻧﻮعِ اﯾﻦ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎ را در ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ.

در ﻧﻘﻄﮥ ﻣﻘﺎﺑﻞ، ﺣﺴﺎﺑﺪاران وﻇﯿﻔﮥ ﮐﻨﺘﺮل ﺟﺮﯾﺎن ورود و ﺧﺮوج ﭘﻮل ﻧﻘﺪ ﺑﻪ ﺑﻨﮕﺎه ﻫﺎ را ﺑﺮ ﻋﻬﺪه دارﻧﺪ

و در ﻧﺘﯿﺠﻪ آﻧﻬﺎ ﻓﻘﻂ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎي واﺿﺢ را در ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﮔﯿﺮﻧﺪ.ﺑﺮاي روﺷﻦ ﺷﺪن اﯾﻦ ﻣﻄﻠﺐ ﺑﻪ ﻣﺜﺎل ﻫﺎي زﯾﺮ ﺗﻮﺟﻪ ﮐﻨﯿﺪ.

مثال:

ﺷﺨﺼﯽ را در ﻧﻈﺮ ﺑﮕﯿﺮﯾﺪ ﮐﻪ ﺻﺎﺣﺐ ﯾﮏ رﺳﺘﻮران ﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ. اﯾﻦ ﺷﺨﺺ ﻣﺴﻠﻂ ﺑﻪ ﮐﺎر ﺑﺎ راﯾﺎﻧﻪ ﺑﻮده

و در ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻧﻮﯾﺲ فعالیت ﮐﻨﺪ,ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ازاي ﻫﺮ ﺳﺎﻋﺖ ﮐﺎر 5000 ﺗﻮﻣﺎن ﮐﺴﺐ ﻧﻤﺎﯾﺪ.

ﺣﺎل اﮔﺮ اﯾﻦ ﺷﺨﺺ ﺑﻪ ﺟﺎي ﮐﺎر ﮐﺮدن ﺑﻪ ﻋﻨﻮان ﯾﮏ ﺑﺮﻧﺎﻣﻪ ﻧﻮﯾﺲ، در رﺳﺘﻮراﻧﺶ ﻣﺸﻐﻮل ﺑﻪ ﮐﺎر ﺷﻮد،

ﺣﺴﺎﺑﺪار اﯾﻦ رﺳﺘﻮران 5000 تومان در ساعت را به عنوان هزینه تهیه غذا در نظر نخواهد گرفت.

در واﻗﻊ اﯾﻨﺠﺎ، ﻫﺰﯾﻨﻪ ٔ از دست دادن 5000 ﺗﻮﻣﺎن در ﺳﺎﻋﺖ در ﻋﻮض ﯾﮏ ﺳﺎﻋﺖ ﮐﺎر ﮐﺮدن در رﺳﺘﻮران، ﯾﮏ ﻫﺰﯾﻨﻪ ضمنی می باشد.

در واﻗﻊ اﮔﺮ ﺷﺨﺺ در رﺳﺘﻮران ﮐﺎرکند هیچ 5000 ﺗﻮﻣﺎن را ﭘﺮداﺧﺖ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﮐﺮد . اما یک اﻗﺘﺼﺎددان اﯾﻦ 5000 را ﻫﻢ ﺟﺰء ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎ در ﻧﻈﺮ ﻣﯽ ﮔﯿﺮد،

ﺳﺎﺧﺘﺎر ﺑﺎزار

ساختار بازار


در ﻋﻠﻢ اﻗﺘﺼﺎد، ﻣﻨﻈﻮر از ﺳﺎﺧﺘﺎر

، ﺗﻌﺪاد ﺷﺮﮐﺖ ﻫﺎﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ در ﺣﺎل ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻣﺤﺼﻮل ﯾﮑﺴﺎﻧﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

اﻧﻮاع ﺣﺎﻟﺖ ﻫﺎي ﺳﺎﺧﺘﺎر ﺑﺎزار ﺑﻪ ﺻﻮرت زﯾﺮ اﺳﺖ:

ﺳﺎﺧﺘﺎر رﻗﺎﺑﺖ ﮐﺎﻣﻞ (Competitive market):

ﺳﺎﺧﺘﺎر رﻗﺎﺑﺖ ﮐﺎﻣﻞ

در اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ، ﺗﻌﺪاد زﯾﺎدي ﺧﺮﯾﺪار و ﺗﻌﺪاد زﯾﺎدي ﻓﺮوﺷﻨﺪه در ﺑﺎزار وﺟﻮد دارﻧﺪ.

ﺳﺎﺧﺘﺎر رﻗﺎﺑﺖ اﻧﺤﺼﺎري(Monopolistic competition):

ﺳﺎﺧﺘﺎر رﻗﺎﺑﺖ اﻧﺤﺼﺎري

در اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ ﻧﯿﺰ ﺗﻌﺪاد زﯾﺎدي ﻓﺮوﺷﻨﺪه ﯾﮏ ﻧﻮع ﻣﺤﺼﻮل ﺧﺎص و ﺗﻌﺪاد زﯾﺎدي ﺧﺮﯾﺪار وﺟﻮد دارﻧﺪ.

وﻟﯽ ﻓﺮوﺷﻨﺪﮔﺎن از ﻃﺮﯾﻖ اﯾﺠﺎد ﺗﻤﺎﯾﺰ در ﻣﺤﺼﻮﻻت ﺧﻮد ﻣﺎﻧﻨﺪ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺑﺴﺘﻪ ﺑﻨﺪي، ارﺗﻘﺎي ﮐﯿﻔﯿﺖ و . . . ﺑﻪ رﻗﺎﺑﺖ ﻣﯽ ﭘﺮدازﻧﺪ.

ﺳﺎﺧﺘﺎر اﻧﺤﺼﺎر ﭼﻨﺪﺟﺎﻧﺒﻪ( Oligapoly):

ﺳﺎﺧﺘﺎر اﻧﺤﺼﺎر ﭼﻨﺪﺟﺎﻧﺒﻪ

در اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ، ﺗﻌﺪاد ﮐﻤﯽ ﻓﺮوﺷﻨﺪه و ﺗﻌﺪاد زﯾﺎدي ﺧﺮﯾﺪار وﺟﻮد دارد.

در ﺣﺎﻟﺖ ﺧﺎﺻﯽ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ دو ﻓﺮوﺷﻨﺪه در ﺑﺎزار وﺟﻮد دارﻧﺪ را (Duapoly) ﻣﯽ ﻧﺎﻣﻨﺪ.

ﺳﺎﺧﺘﺎر اﻧﺤﺼﺎر ﮐﺎﻣﻞ (Monopoly):

اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ، زﻣﺎﻧﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﻓﻘﻂ ﯾﮏ ﻓﺮوﺷﻨﺪه و ﺗﻌﺪاد زﯾﺎدي ﺧﺮﯾﺪار در ﺑﺎزار وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ

ﺳﺎﺧﺘﺎر اﻧﺤﺼﺎرﮐﺎﻣﻞ در ﻃﺮف ﺗﻘﺎﺿﺎ (Monopsony ):

ﻫﻨﮕﺎﻣﯽ ﮐﻪ ﺗﻨﻬﺎ ﯾﮏ ﺧﺮﯾﺪار و ﺗﻌﺪاد زﯾﺎدي ﻋﺮﺿﻪ ﮐﻨﻨﺪه در ﺑﺎزار وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ.

ﺳﺎﺧﺘﺎر اﻧﺤﺼﺎر ﭼﻨﺪﺟﺎﻧﺒﻪدر طرف تقاضا( Oligopsony):

در ﻃﺮف ﺗﻘﺎﺿﺎ در اﯾﻦ ﺣﺎﻟﺖ، ﺗﻌﺪاد ﻓﺮوﺷﻨﺪﮔﺎن ﻣﺤﺼﻮل در ﺑﺎزار ﺑﺴﯿﺎر زﯾﺎد اﺳﺖ، وﻟﯽ ﺗﻌﺪاد ﮐﻤﯽ ﺧﺮﯾﺪار در ﺑﺎزار وﺟﻮد دارد.

ﭼﻬﺎر بخش اول، ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻃﺮف ﻋﺮﺿﻪ اﻗﺘﺼﺎد و دو بخش آﺧﺮ ﻣﺮﺑﻮط ﺑﻪ ﻃﺮف ﺗﻘﺎﺿﺎي اﻗﺘﺼﺎد اﺳﺖ.

در واﻗﻊ ﻋﻨﺎﺻﺮ اﺻﻠﯽ ﺳﺎﺧﺘﺎر ﺑﺎزار، ﺗﻌﺪاد و اﻧﺪازه ﺑﻨﮕﺎه ﻫﺎ درﺑﺎزار، ﺷﺮاﯾﻂ ورود و ﮔﺴﺘﺮدﮔﯽ ﺗﻤﺎﯾﺰات در ﺑﺎزار ﻣﺤﺼﻮل ﯾﺎ ﮐﺎﻻﯾﯽ ﺧﺎص اﺳﺖ.

ﻫﺮ ﮐﺪام از ﻣﻮارد ﻓﻮق، داراي ﺷﺮاﯾﻂ و وﯾﮋﮔﯽﻫﺎﯾﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ در ﻣﯿﺎن آﻧﻬﺎ، ﺳﺎﺧﺘﺎر رﻗﺎﺑﺖ ﮐﺎﻣﻞ، ﻣﻔﯿﺪﺗﺮﯾﻦ اﺳﺖ.

زﯾﺮا در آن ﺣﺎﻟﺖ، ﺗﻘﺎﺿﺎي واﻗﻌﯽ ﻣﺸﺘﺮﯾﺎن آﺷﮑﺎر ﺷﺪه و ﺗﻤﺎﻣﯽ ﻋﺮﺿﻪ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن ﻣﺤﺼﻮﻻت ﺧﻮد را در ﺳﻄﺢ ﻗﯿﻤﺖ و ﮐﯿﻔﯿﺘﯽ ﻋﺮﺿﻪ ﺧﻮاﻫﻨﺪ ﮐﺮد

ﮐﻪ ﺧﺮﯾﺪاران ﻣﯽﺧﻮاﻫﻨﺪ، در ﺻﻮرﺗﯽ ﮐﻪ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎي ﻓﺮوﺷﻨﺪه ﻧﯿﺰ ﺗﺄﻣﯿﻦ ﺑﺸﻮد. ﺑﻪ ﻋﺒﺎرت دﯾﮕﺮ، رﻗﺎﺑﺖ ﮐﺎﻣﻞ ﻣﻮﺟﺐ ﻣﯽ ﺷﻮد

ﻋﻼﯾﻖ ﺗﻮﻟﯿﺪﮐﻨﻨﺪﮔﺎن و ﻣﺼﺮف ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن ﺑﺎ ﯾﮑﺪﯾﮕﺮ ﺗﺮاز ﺷﺪه و ﺑﺎﻋﺚ ﻣﯽ ﺷﻮد ﮐﻪ ﻓﺮوﺷﻨﺪﮔﺎن ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎي واﻗﻌﯽ ﺧﻮد را آﺷﮑﺎر ﮐﻨﻨﺪ.

ﺗﻌﺎدل اﻗﺘﺼﺎدي

ﺗﻌﺎدل اﻗﺘﺼﺎدي

درﻋﻠﻢ اﻗﺘﺼﺎد، ﺗﻌﺎدل اﻗﺘﺼﺎدي در ﯾﮏ ﮐﺸﻮر از ﺟﻬﺎن ﺟﺎﯾﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ ﺑﺮدار ﻫﺎ ﻣﺘﻌﺎدل ﻫﺴﺘﻨﺪ

و در ﻏﯿﺎب اﺛﺮات بیروﻧﯽ ﺗﻌﺎدل ارزش ﻣﺘﻐﯿﺮ ﻫﺎي اﻗﺘﺼﺎدي ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﮐﺮد.

اﯾﻦ ﻧﻘﻄﻪ اﯾﺴﺖ ﮐﻪ ﻣﻘﺪار ﺗﻘﺎﺿﺎ وﻣﻘﺪار ﻋﺮﺿﻪ ﺑﺮاﺑﺮﻧﺪ.

ﺑﺮاي ﻣﺜﺎل:

ﺑﺮﮔﺸﺖ ﺑﻪ ﺷﺮاﯾﻄﯽ ﮐﻪ ﻗﯿﻤﺖ ﺑﺎزار ﺗﺼﺪﯾﻖ ﺷﺪه از ﻃﺮﯾﻖ رﻗﺎﺑﺖ ﺑﯿﻦ ﻣﻘﺪار ﮐﺎﻻﻫﺎ و ﺧﺪﻣﺎت ﺧﺮﯾﺪاران

ﮐﻪ ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﺎ ﻣﻘﺪار ﮐﺎﻻﻫﺎ وﺧﺪﻣﺎت ﺗﻮﻟﯿﺪي ﻓﺮوﺷﻨﺪﮔﺎن اﺳﺖ.

اﯾﻦ ﻗﯿﻤﺖ ﺧﯿﻠﯽ اوﻗﺎت ﻗﯿﻤﺖ ﺗﻌﺎدﻟﯽ ﯾﺎ ﻗﯿﻤﺖ ﺗﺴﻮﯾﻪ ي ﺑﺎزارو ﺗﻤﺎﯾﻞ ﻧﺪاﺷﺘﻦ ﺑﻪ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﮕﺮ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺗﻘﺎﺿﺎ و ﻋﺮﺿﻪ ﻧﺎﻣﯿﺪه ﻣﯿﺸﻮد.


وﻗﺘﯽ ﻗﯿﻤﺖ ﺑﺎﻻ ﺗﺮاز ﻧﻘﺎط ﻣﺘﺴﺎوي اﻻﺿﻼع از ﺗﻌﺎدل اﻗﺘﺼﺎدي اﺳﺖ.

در ﺑﯿﺸﺘﺮ داﺳﺘﺎن ﻫﺎي ﺳﺎده در اﻗﺘﺼﺎد ﺧﺮد از ﻋﺮﺿﻪ و ﺗﻘﺎﺿﺎ در ﯾﮏ ﺑﺎزار ﮐﻪ ﺗﻌﺎدل اﯾﺴﺘﺎ ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﯿﺸﻮد.

در ﯾﮏ ﺑﺎزار; اﮔﺮ ﭼﻪ، ﺗﻌﺎدل اﻗﺘﺼﺎدي در راﺑﻄﻪ ي ﻏﯿﺮ ﺑﺎزاري ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ و ﭘﻮﯾﺎ ﺑﺎﺷﺪ.


ﺗﻌﺎدل در ﺑﺎزار ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﭼﻨﺪ ﮔﺬري ﯾﺎ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺑﺎﺷﺪ، ﮐﻪ ﻫﺪاﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ ﺑﻪ ﺗﻌﺎدل ﺟﺰﯾﯽ از ﯾﮏ ﺑﺎزار ﺗﮏ در اﻗﺘﺼﺎد، دوره ﺗﻌﺎدل اﺷﺎره ﻣﯽ ﮐﻨﺪ

ﺑﻪ ﺣﺎﻟﺘﯽ از ﺗﻌﺎدل ﺑﯿﻦ ﺑﺮدار ﻋﺮﺿﻪ و ﺑﺮدار ﺗﻘﺎﺿﺎ,ﺑﺮاي ﻣﺜﺎل:

اﻓﺰاﯾﺶ در ﻋﺮﺿﻪ ﺗﻌﺎدل را ﺑﻪ ﻫﻢ ﻣﯽ رﯾﺰد، ﻗﯿﻤﺖ را ﺑﻪ ﺳﻤﺖ ﭘﺎﯾﯿﻦ ﻫﺪاﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.

ﺳﺮاﻧﺠﺎم، ﯾﮏ ﺗﻌﺎدل ﺟﺪﯾﺪ در ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺑﺎزارﻫﺎ ﺑﻪ دﺳﺖ ﺧﻮاﻫﺪ آﻣﺪ.


در ﻗﯿﻤﺖ ﯾﺎ ﻣﻘﺪار واﺣﺪ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﺧﺮﯾﺪاران و ﻓﺮوﺷﻨﺪﮔﺎن ﺗﻐﯿﯿﺮ ﺑﻮﺟﻮد ﻧﺨﻮاﻫﺪ آﻣﺪ

و ﺑﻪ ﺑﯿﺮون ﻋﺮﺿﻪ و ﺗﻘﺎﺿﺎ ﺗﻐﯿﯿﺮ ﻣﺴﯿﺮ ﻣﯽ دﻫﺪ.ﻫﻤﻪ ي ﺗﻌﺎدل اﻗﺘﺼﺎدي ﭘﺎﯾﺪار ﻧﯿﺴﺖ.

ﺑﺮاي ﯾﮏ ﺗﻌﺎدل ﭘﺎﯾﺪار، ﯾﮏ اﻧﺤﺮاف ﮐﻮﭼﮏ از ﺗﻌﺎدل ﺑﺮدارﻫﺎي اﻗﺘﺼﺎد را ﻫﺪاﯾﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ

ﺗﺎ ﺑﻪ ﯾﮏ ﺧﺮده ﺳﯿﺴﺘﻢ اﻗﺘﺼﺎدي در ﻣﻘﺎﺑﻞ ﺗﻌﺎدل اﺻﻠﯽﺑﺮﮔﺮدد.

ﺑﺮاي ﻣﺜﺎل:

اﮔﺮ ﺣﺮﮐﺖ ﺑﯿﺮوﻧﯽ ﻋﺮﺿﻪ یا ﺗﻘﺎﺿﺎ را ﻫﺪاﯾﺖ ﮐﻨﺪ ﺑﻪ ﯾﮏ اﺿﺎﻓﻪ ﻋﺮﺿﻪ (ﻋﺮﺿﻪ ﺑﯿﺶ از ﺗﻘﺎﺿﺎ )ﮐﻪ وادار ﻣﯽ ﮐﻨﺪ

ﻗﯿﻤﺖ را ﮐﺎﻫﺶ دﻫﺪ ﺗﺎ ﺑﺎزار ﺑﺮﮔﺮدد ﺑﻪ وﺿﻌﯿﺘﯽ ﮐﻪ ﻣﻘﺪار ﺗﻘﺎﺿﺎ ﺑﺮاﺑﺮ ﺑﺎ ﻣﻘﺪار ﻋﺮﺿﻪ اﺳﺖ.

اﮔﺮ ﻣﻨﺤﻨﯽ ﻫﺎي ﻋﺮﺿﻪ وﺗﻘﺎﺿﺎ ﺑﯿﺶ از ﯾﮏ ﺑﺎر ﺗﻘﺎﻃﻊ ﯾﺎﺑﻨﺪ دو ﺗﻌﺎدل ﭘﺎﯾﺪار و ﻧﺎﭘﺎﯾﺪار اﯾﺠﺎد ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ.

ﺑﯿﺸﺘﺮ اﻗﺘﺼﺎد ﺑﻪ ﺑﯿﺎن ﭘﻞ ﺳﺎﻣﻮﺋﻠﺴﻮن اﺣﺘﯿﺎط در ﺑﺮاﺑﺮ اﻟﺼﺎق اﺻﻮﻟﯽ یا ارزش داوري ﻣﻔﻬﻮم ﺗﻌﺎدل ﻗﯿﻤﺖ اﺳﺖ.

تفاسیر تعادل اقتصادی

در ﺗﻔﺎﺳﯿﺮ ﺑﯿﺸﺘﺮ، اﻗﺘﺼﺎددان ﻫﺎي ﮐﻼﺳﯿﮏ ﻣﺜﻞ آدام اﺳﻤﯿﺖ از ﺗﻤﺎﯾﻞ ﺑﻪ ﺑﺎزار آزاد در ﺗﻌﺎدل اﻗﺘﺼﺎدي آﯾﻨﺪه ﺑﻪ واﺳﻄﻪ ي ﻣﮑﺎﻧﯿﺰم ﻗﯿﻤﺘﯽﺣﻤﺎﯾﺖ می کند.
ﯾﻌﻨﯽ، ﻫﺮ اﺿﺎﻓﻪ ﻋﺮﺿﻪ (ﻋﺮﺿﻪ ﻫﺎي ﺑﺎزار ﯾﺎ ﻋﺮﺿﻪ ﺑﯿﺶ از ﺗﻘﺎﺿﺎ) ﺗﻤﺎﯾﻞ دارد ﺷﮑﺎف ﻗﯿﻤﺘﯽ را ﺳﻮق دﻫﺪ،

ﮐﻪ ﻣﻘﺪار ﻋﺮﺿﻪ ﮐﺎﻫﺶ دﻫﺪ.مقدار عرضه ﺗﻮﺳﻂ ﮐﺎﻫﺶ اﻧﮕﯿﺰه ي ﺗﻮﻟﯿﺪ و ﻓﺮوش ﺗﻮﻟﯿﺪ( و اﻓﺰاﯾﺶ در ﻣﻘﺪار ﺗﻘﺎﺿﺎ)ﺗﻮﺳﻂ اراﯾﻪ ي

ﻣﺬاﮐﺮات ﻣﺼﺮف ﮐﻨﻨﺪه ﻫﺎ ﺑﻪ ﻃﻮر ﺧﻮدﮐﺎر, ﻋﺮﺿﻪ ي ﺑﯿﺶ از ﺗﻘﺎﺿﺎ را از ﻣﯿﺎن ﻣﯽ ﺑﺮد.


ﺷﮑﺴﺖ ﺑﺎزار :ﻣﻘﻮﻟﻪ ﻫﺎ

ﺷﮑﺴﺖ ﺑﺎزار ﯾﮏ ﻣﻔﻬﻮم در ﺗﺸﺮﯾﺢ ﻧﻈﺮﯾﻪ ي اﻗﺘﺼﺎدي اﺳﺖ زﻣﺎﻧﯿﮑﻪ ﺗﺨﺼﯿﺺ ﮐﺎﻻﻫﺎ و ﺧﺪﻣﺎت ﺗﻮﺳﻂ ﯾﮏ ﺑﺎزار آزاد ﮐﺎرآﻣﺪﻧﯿﺴﺖ

ﯾﻌﻨﯽ ﭘﯿﺎﻣﺪ ﻗﺎﺑﻞ ﺗﺼﻮر دﯾﮕﺮي وﺟﻮد دارد ﺟﺎیی که ﺳﻬﻢ ﯾﮏ ﺑﺎزار ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﻬﺘﺮ ﺷﻮد ﺑﺪون ﺑﺪﺗﺮ ﮐﺮدن دﯾﮕﺮي,ﭘﯿﺎﻣﺪ ﺑﻬﯿﻨﻪ ي ﭘﺎرﺗﻮ ﻧﯿﺴﺖ

ﺷﮑﺴﺖ ﻫﺎي ﺑﺎزار ﻣﯿﺘﻮاﻧﻨﺪ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻓﯿﻠﻤﻨﺎﻣﻪ ﻧﮕﺮﯾﺴﺘﻪ ﺷﻮﻧﺪ ﮐﻪ در آﻧﻬﺎ ﻧﻔﻊ ﺷﺨﺼﯽ ﺧﺎﻟﺺ ﺣﺮﻓﻪ ي ﻓﺮد ﻣﻨﺘﻬﯽ ﺑﻪ ﻧﺘﺎﯾﺠﯽ ﻣﯿﺸﻮد

ﮐﻪ ﻧﺎﮐﺎراﻣﺪ ﻫﺴﺘﻨﺪ.ﻣﯿﺘﻮاﻧﺪ ﺑﺎ ﺑﻬﺒﻮد ﻧﻘﻄﻪ ي دﯾﺪ اﺟﺘﻤﺎع ﺑﻬﺒﻮد ﯾﺎﺑﺪ,اوﻟﯿﻦ اﺳﺘﻔﺎده ي ﺷﻨﺎﺧﺘﻪ ﺷﺪه از اﯾﻦ ﻋﺒﺎرت در ﺳال 1958 ﺑﻮد

اﻣﺎ اﯾﻦ ﻣﻔﻬﻮم ﺑﻪ وﺳﯿﻠﻪ ي ﻓﯿﻠﺴﻮف وﯾﮑﺘﻮرﯾﺎﯾﯽ “ﻫﻨﺮی ﺳﯿﺪوﯾﮏ”

ﺗﻌﻘﯿﺐ ﺷﺪه اﺳﺖ.ﺷﮑﺴﺖ ﻫﺎي ﺑﺎزار اﻏﻠﺐ ﺑﺎ اﻃﻼﻋﺎت ﻧﺎﻣﺘﻘﺎرن،ﺑﺎزار ﻫﺎي ﻏﯿﺮ رﻗﺎﺑﺘﯽ،ﻣﺴﺎﺋﻞ ﮐﺎرﮔﺰار-ﮐﺎرﻓﺮﻣﺎ،اﺛﺮات بیروﻧﯽ ﯾﺎ ﮐﺎﻻﻫﺎي

ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻫﻤﮕﺎم ﺷﺪه اﺳﺖ.وﺟﻮد ﺷﮑﺴﺖ ﺑﺎزار اﻏﻠﺐ ﺑﻌﻨﻮان ﯾﮏ ﺗﺼﺪﯾﻖ ﺑﺮاي ﻣﺪاﺧﻠﻪ ي دوﻟﺖ در ﯾﮏ ﺑﺎزار ﺧﺎص اﺳﺘﻔﺎده ﻣﯽ ﺷﻮد.

اﻗﺘﺼﺎدداﻧﺎن ﻣﺨﺼﻮﺻﺎ اﻗﺘﺼﺎد ﺧﺮدداﻧﺎن اﻏﻠﺐ ﻧﮕﺮان اﺛﺮات ﺷﮑﺴﺖ ﺑﺎزار و راه ﻫﺎي ﻣﻤﮑﻦ ﺑﺮاي ﺗﺼﺤﯿﺢ ﻫﺴﺘﻨﺪ.

ﭼﻨﯿﻦ ﺗﺠﺰﯾﻪ و ﺗﺤﻠﯿﻞ ﻫﺎﯾﯽ ﻧﻘﺶ ﻣﻬﻤﯽ در ﺑﺴﯿﺎري از ﺗﺼﻤﯿﻤﺎت و ﻣﻄﺎﻟﻌﺎت ﺳﯿﺎﺳﺖ ﻋﻤﻮﻣﯽ ﺑﺎزي ﻣﯽ ﮐﻨﻨﺪ

ﻫﺮﭼﻨﺪ ﺑﺮﺧﯽ از ﻣﺪاﺧﻼت ﺳﯿﺎﺳﯽ دوﻟﺖ ﻣﺎﻧﻨﺪ ﻣﺎﻟﯿﺎت،ﯾﺎراﻧﻪ ﻫﺎ،ﭼﺘﺮﺑﺎزي ﻫﺎ،ﮐﻨﺘﺮل ﻫﺎي دﺳﺘﻤﺰد وﻗﯿﻤﺖ و ﻣﻘﺮرات درﺑﺮ ﮔﯿﺮﻧﺪه ي

ﮐﻮﺷﺶ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﺮاي ﺷﮑﺴﺖ ﮐﺎﻣﻞ ﺑﺎزار اﺳﺖ ﻫﻢ ﭼﻨﯿﻦ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﺑﻪ ﺗﺨﺼﯿﺺ ﻧﺎﮐﺎراﻣﺪ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﻨﺘﻬﯽ ﺷﻮد

(ﮔﺎﻫﯽ اوﻗﺎت ﺷﮑﺴﺖ دوﻟﺖ ﺧﻮاﻧﺪه ﻣﯽ ﺷﻮد)

ﺑﻨﺎﺑﺮ اﯾﻦ ﮔﺎﻫﯽ اوﻗﺎت ﯾﮏ اﻧﺘﺨﺎب ﺑﯿﻦ ﭘﯿﺎﻣﺪﻫﺎي ﻧﺎﺗﻤﺎم وﺟﻮد دارد به عبارت دﯾﮕﺮ ﭘﯿﺎﻣﺪﻫﺎي ﺑﺎزار ي ﻧﺎﻗﺺ ﺑﺎ ﻣﺪاﺧﻠﻪ ي دوﻟﺖ ﯾﺎ ﺑﺪ

ﻣﺪاﺧﻠﻪ ي دوﻟﺖ،اﻣﺎ ﺑﻪ ﻫﺮ ﺣﺎل درﺻﻮرت وﺟﻮد ﺷﮑﺴﺖ ﺑﺎزار ﭘﯿﺎﻣﺪ ﮐﺎراي ﭘﺎرﺗﻮ ﻧﯿﺴﺖ.

ﺷﮑﺴﺖ ﺑﺎزار :ﻣﺎﻫﯿﺖ ﺑﺎزار

ماهیت بازار


ﮐﺎرﮔﺰاران در رﯾﺴﮏ ﺑﺎزار ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﻗﺪرت ﺑﺎزاري ﺑﺪﺳﺖ آورﻧﺪ ﮐﻪ ﺑﻪ آﻧﻬﺎ اﺟﺎزه ﻣﯽ دﻫﺪ ﺳﻮد ﻣﺘﻘﺎﺑﻞ دﯾﮕﺮي را از ﺗﺠﺎرت ﺳﻠﺐ ﮐﻨﻨﺪ.


اﯾﻦ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﻋﺪم ﮐﺎراﯾﯽ ﻣﻨﺘﻬﯽ ﺷﻮد ﺑﻮاﺳﻄﻪ ي رﻗﺎﺑﺖ ﻧﺎﻗﺺ ﮐﻪ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺷﮑﻞ ﻫﺎي ﻣﺘﻔﺎوﺗﯽ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ .

ﻣﺜﻞ اﻧﺤﺼﺎر ﺧﺮﯾﺪ،اﻧﺤﺼﺎر ﻓﺮوش ﯾﺎ رﻗﺎﺑﺖ اﻧﺤﺼﺎري درﺻﻮرﺗﯿﮑﻪ ﮐﺎرﮔﺰار ﺗﺒﻌﺾ ﻗﯿﻤﺘﯽ ﮐﺎﻣﻞ را اﻧﺠﺎم ﻧﺪﻫﺪ.


در ﯾﮏ ﺑﺎزار اﻧﺤﺼﺎري ﺗﻌﺎدل اﺑﺰار از ﺑﻬﯿﻨﻪ ي ﭘﺎرﺗﻮ ﺑﯿﺸﺘﺮ ﺧﻮاﻫﺪ ﺑﻮد.

در ﺑﻌﻀﯽ ﻣﻮارد ﺑﺎزار ﻫﺎي اﻧﺤﺼﺎري ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺧﻮد را در ﺟﺎﯾﯽ ﺣﻔﻆ ﮐﻨﻨﺪ ﮐﻪ ﻣﻮاﻧﻌﯽ ﺑﺮاي ورود وﺟﻮد دارد

ﺗﺎ از ورود ﺗﺎﺛﯿﺮ ﮔﺬار ﺳﺎزﻣﺎن ﻫﺎ و رﻗﺎﺑﺖ در ﯾﮏ ﺻﻨﻌﺖ ﯾﺎ ﺑﺎزار ﺟﻠﻮﮔﯿﺮي ﮐﻨﻨﺪ

ﯾﺎ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ ﻣﺰﯾﺖ ﻫﺎﯾﯽ ﺑﺮاي ﻣﺤﺮك اول ﺑﺎزار وﺟﻮد داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﮐﻪ اﯾﻦﮐﺎر را ﺑﺮاي دﯾﮕﺮ ﺑﻨﮕﺎه ﻫﺎ ﺑﺮاي رﻗﺎﺑﺖ ﺳﺨﺖ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.


از ﻃﺮف دﯾﮕﺮ اﻧﺤﺼﺎر ﻃﺒﯿﻌﯽ ﯾﮏ ﻣﻮرد اﻓﺮاﻃﯽ از ﺷﮑﺴﺖ رﻗﺎﺑﺖ, ﺑﺨﺎﻃﺮ ﻣﺤﺪودﯾﺖ در ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮐﻨﻨﺪﮔﺎن اﺳﺖ.
اﻧﺤﺼﺎر ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺷﮑﻠﯽ اﺳﺖ ﮐﻪ در آن ﻫﺰﯾﻨﻪ ي ﻫﺮ واﺣﺪ ﺑﺮاﺳﺎس اﻓﺰاﯾﺶ ﺗﻮﻟﯿﺪ آن ﮐﺎﻫﺶ ﻣﯽ ﯾﺎﺑﺪ.

در اﯾﻦ ﻣﻮﻗﻌﯿﺖ وﺟﻮد ﺗﻨﻬﺎ ﯾﮏ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﮐﻨﻨﺪه ﺑﺮاي ﯾﮏ ﮐﺎﻻ ﮐﺎرآﻣﺪ ﺗﺮ اﺳﺖ(از ﻟﺤﺎظ ﻫﺰﯾﻨﻪ)

ﺷﮑﺴﺖ ﺑﺎزار :ﻣﺎﻫﯿﺖ ﮐﺎﻻﻫﺎ

ﻏﯿﺮ ﻗﺎﺑﻞ ﺧﺎرج ﺳﺎزي ﺑﻌﻀﯽ ﺑﺎزار ﻫﺎ, ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺷﮑﺴﺖ ﺑﺨﻮرﻧﺪ زﯾﺮا ﻣﺎﻫﯿﺖ ﮐﺎﻻﻫﺎ ﺗﻐﯿﯿﺮ داده ﻣﯽ ﺷﻮد.
ﺑﺮاي ﻣﺜﺎل ﮐﺎﻻﻫﺎ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺻﻔﺎت ﮐﺎﻻﻫﺎي ﻋﻤﻮﻣﯽ ﯾﺎ ﮐﺎﻻﻫﺎي ﻣﺸﺘﺮك را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﻨﺪ

ﮐﻪ در اﯾﻦ ﺻﻮرت ﻓﺮوﺷﻨﺪﮔﺎن ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ ﻫﯿﭻ ﺧﺮﯾﺪاري را از اﺳﺘﻔﺎده از ﯾﮏ ﻣﺤﺼﻮل ﺧﺎرج ﮐﻨﻨﺪ.


ﺑﻄﻮری که در ﻇﻬﻮر و ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ اﺧﺘﺮاﻋﺎت ﮐﻪ ﻣﻤﮑﻦ اﺳﺖ آزاداﻧﻪ اﻧﺘﺸﺎر ﯾﺎﺑﻨﺪ ﯾﮏ ﺑﺎر ﻣﺸﺎﻫﺪه ﻣﯽ ﺷﻮد.
اﯾﻦ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﻣﻮﺟﺐ ﮐﺎﻫﺶ ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ ﮔﺬاري ﺷﻮد ,زﯾﺮا ﭘﯿﺸﺮﻓﺘﻪ ﻫﺎ ﻧﻤﯽﺗﻮاﻧﻨﺪ

ﺳﻮد ﻫﺎي ﻧﺎﺷﯽ از ﻣﻮﻓﻘﯿﺖ را ﺑﻪ اﻧﺪازه ي ﮐﺎﻓﯽ ﺗﺴﺨﯿﺮ ﮐﻨﻨﺪ ﺑﺮاي اﯾﻨﮑﻪ ﮐﻮﺷﺶ ﺑﺮاي ﭘﯿﺸﺮﻓﺖ را ارزﺷﻤﻨﺪ ﮐﻨﻨﺪ.


اﯾﻦ ﻫﻤﭽﻨﯿﻦ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﺑﻪ ﺗﺨﻠﯿﻪ ي ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﻨﺘﻬﯽ ﺷﻮد در ﻣﻮرد ﻣﻨﺎﺑﻌﯽ ﮐﻪ در دﺳﺘﺮس ﻋﺎم ﻫﺴﺘﻨﺪ،

زﯾﺮا اﺳﺘﻔﺎده از ﻣﻨﺎﺑﻊ رﻗﺎﺑﺘﯽ ,ﻏﯿﺮﻗﺎﺑﻞ ﺧﺎرج ﺳﺎزي اﺳﺖ و ﻫﯿﭻ اﻧﮕﯿﺰه اي ﺑﺮاي اﺳﺘﻔﺎده ﮐﻨﻨﺪه ﺑﺮاي ﻧﮕﻬﺪاري از ﻣﻨﺎﺑﻊ وﺟﻮد ﻧﺪارد.


ﻣﺜﺎﻟﯽ ﺑﺮاي اﯾﻦ درﯾﺎﭼﻪ اي اﺳﺖ ﺑﺎﯾﮏ ﻋﺮﺿﻪ ي ﻃﺒﯿﻌﯽ ﻣﺎﻫﯽ

اﮔﺮ ﻣﺮدم ﻣﺎﻫﯽ را ﺳﺮﯾﻊ ﺗﺮ از اﯾﻨﮑﻪ آﻧﻬﺎ ﺑﺘﻮاﻧﻨﺪ دوﺑﺎره ﺗﻮﻟﯿﺪ ﺷﻮﻧﺪ ﺻﯿﺪ ﮐﻨﻨﺪ

ﺟﻤﻌﯿﺖ ﻣﺎﻫﯽ ﮐﻮﭼﮏ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ ﺗﺎ اﯾﻨﮑﻪ ﻫﯿﭻ ﻣﺎﻫﯽ ﺑﺮاي ﻧﺴﻞ ﻫﺎي ﺑﻌﺪ ﺑﺎﻗﯽ ﻧﻤﯽ ﻣﺎﻧﺪ.

اﺛﺮات بیروﻧﯽ:

ﯾﮏ ﮐﺎﻻ ﯾﺎ ﺧﺪﻣﺖ ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ اﺛﺮات بیروﻧﯽ ﻣﻌﻨﺎداري ﻧﯿﺰ داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ،در ﻣﻮاردي ﮐﻪ ﺳﻮدﻫﺎ ﯾﺎ زﯾﺎن ﻫﺎﯾﯽ ﮐﻪ ﺑﺎ ﻣﺤﺼﻮل ﻫﻤﺮاه ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ

ﺑﻮﺳﯿﻠﻪ ي اﻓﺮادي ﺑﺪﺳﺖ آﯾﺪ ﮐﻪ در جریان ﺧﺮﯾﺪ و ﻓﺮوش ﮐﺎﻻ ﻧﯿﺴﺘﻨﺪ.

در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﻣﮑﺎﻧﯿﺰم ﻗﯿﻤﺖ ﺑﺮاي وﺿﻊ ﻣﻘﺪار ﺻﺤﯿﺢ ﻫﺰﯾﻨﻪ ي اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ ﺷﮑﺴﺖ ﻣﯽ ﺧﻮرد

زﯾﺮا اﯾﻦ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎ ﺑﺎ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎي ﺧﺼﻮﺻﯽ ﻣﺘﻔﺎوت اﺳﺖ.

اﯾﻦ اﺛﺮات بیرونی ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﻨﺪ ﺑﺮاي روش ﻫﺎﯾﯽ از ﺗﻮﻟﯿﺪ ﯾﺎ ﺣﺎﻻت ﻣﻬﻢ دﯾﮕﺮي از ﺑﺎزار ذاﺗﯽ ﺑﺎﺷﻨﺪ.
ﺑﺮاي ﻣﺜﺎل وﻗﺘﯽ ﯾﮏ ﺑﻨﮕﺎه ﮐﻪ ﻓﻮﻻد ﺗﻮﻟﯿﺪ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ،ﻧﯿﺮوي ﮐﺎر،ﺳﺮﻣﺎﯾﻪ و ﺳﺎﯾﺮ ﻧﻬﺎده ﻫﺎ را ﺟﺬب ﻣﯽ ﮐﻨﺪ .

ﺑﺎﯾﺪ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﻫﺎ در ﺑﺎزار ﻣﻨﺎﺳﺐ, ﺑﻬﺎﯾﯽ ﺑﭙﺮدازد و اﯾﻦ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎ در ﻗﯿﻤﺖ ﺑﺎزاري ﻓﻮﻻد ﻣﻨﻌﮑﺲ ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ.

ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ ﺑﻨﮕﺎه ﺟﻮ را ﻧﯿﺰ آﻟﻮده ﮐﻨﺪ در ﺣﯿﻦ درﺳﺖ ﮐﺮدن ﻓﻮﻻد و ﻣﺠﺒﻮر ﺑﻪ ﭘﺮداﺧﺖ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﺑﺮاي اﯾﻦ ﻣﻨﺒﻊ ﻧﺒﺎﺷﺪ

اﯾﻦ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻣﺘﺤﻤﻞ ﺑﻨﮕﺎه ﻧﻤﯽﺷﻮد ﺑﻠﮑﻪ ﻣﺘﺤﻤﻞ ﺟﺎﻣﻌﻪ ﻣﯽ ﺷﻮد.


از اﯾﻦ رو ﻗﯿﻤﺖ ﺑﺎزاري ﻓﻮﻻد ﺑﺮاي ﺗﺮﮐﯿﺐ ﮐﺮدن ﻫﺰﯾﻨﻪ ي ﻓﺮﺻﺖ ﺟﺎﻣﻌﻪ از ﺗﻮﻟﯿﺪ ﺷﮑﺴﺖ ﺧﻮاﻫﺪ ﺧﻮرد.

در اﯾﻦ ﻣﻮرد ﺗﻌﺎدل ﺑﺎزاري ﺻﻨﻌﺖ ﻓﻮﻻد ﺑﻬﯿﻨﻪ ﻧﺨﻮاﻫﺪ ﺑﻮد.ﭼﻨﺎﻧﭽﻪ اﺗﻔﺎﻗﯽ ﺑﯿﻔﺘﺪ ﮐﻪ ﺑﻨﮕﺎه ﺗﻮاﻧﺎﯾﯽ ﭘﺮداﺧﺖ ﻫﻤﻪ ي ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎي ﺗﻮﻟﯿد

را داﺷﺘﻪ ﺑﺎﺷﺪ ﻓﻮﻻد ﺑﯿﺸﺘﺮي ﺗﻮﻟﯿﺪ ﺧﻮاﻫﺪ ﺷﺪ.

در ﻧﺘﯿﺠﻪ ﻫﺰﯾﻨﻪ ي ﻧﻬﺎﯾﯽ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ آﺧﺮﯾﻦ واﺣﺪ ﺗﻮﻟﯿﺪ ﺷﺪه از ﺳﻮد ﻧﻬﺎﯾﯽ اﺟﺘﻤﺎﻋﯽ آن اﺿﺎﻓﻪ ﺧﻮاﻫﺪ آﻣﺪ.
ﺗﺮاﮐﻢ ﺣﻤﻞ وﻧﻘﻞ ﯾﮏ ﻣﺜﺎل از ﺷﮑﺴﺖ ﺑﺎزار اﺳﺖ ﮐﻪ ﻫﻤﻪ اﺷﮑﺎل ﻧﺎﮐﺎراﻣﺪي را ﺗﺮﮐﯿﺐ ﻣﯽ ﮐﻨﺪ.

ﺟﺎده ﻫﺎي ﻋﻤﻮﻣﯽ ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻣﺸﺘﺮك ﻫﺴﺘﻨﺪ ﮐﻪ در دﺳﺘﺮس ﺑﺮاي اﺳﺘﻔﺎده ي ﺟﻤﻌﯽ ﻫﺴﺘﻨﺪ و ﯾﮏ ﻣﮑﻤﻞ ﺑﺮاي ﻣﺎﺷﯿﻦ دارﻧﺪ،

ﻣﺤﺴﻮب ﻣﯽ ﺷﻮﻧﺪ.ﻫﺰﯾﻨﻪ ي ﺧﯿﻠﯽ ﮐﻢ و ﺳﻮد ﺑﺎﻻ ﺑﺮاي راﻧﻨﺪﮔﺎن ﺷﺨﺼﯽ در اﺳﺘﻔﺎده ﮐﺮدن از ﺟﺎده ﻫﺎ ﺑﺎﻋﺚ ﺷﺪه اﺳﺖ

ﺟﺎده ﻫﺎ اﻧﺒﻮه ﺷﻮﻧﺪ و ﻋﺪم ﺳﻮددﻫﯽ آﻧﻬﺎ ﺑﺮاي ﺟﺎﻣﻌﻪ ﮐﺎﻫﺶ ﯾﺎﺑﺪ.

ﺑﻌﻼوه راﻧﺪن ﻣﯽ ﺗﻮاﻧﺪ ﻫﺰﯾﻨﻪ ﻫﺎي ﻣﺨﻔﯽ ﺑﺮ ﺟﺎﻣﻌﻪ از ﻟﺤﺎظ آﻟﻮدﮔﯽ ﺗﺤﻤﯿﻞ ﮐﻨﺪ.

راه ﺣﻞ ﻫﺎ : ﺷﺎﻣﻞ ﺣﻤﻞ وﻧﻘﻞ ﻋﻤﻮﻣﯽ،ﻗﯿﻤﺖ ﮔﺬاري ﺗﺮاﮐﻢ،ﻋﻮارض و راه ﻫﺎي دﯾﮕﺮ ﺑﺮاي ﻣﺠﺒﻮر ﮐﺮدن راﻧﻨﺪه ﻫﺎ در ﺗﺼﻤﯿﻢ ﮔﯿﺮي ﺑﺮاي راﻧﺪن اﺳﺖ.


ﺷﺎﯾﺪ ﺑﻬﺘﺮﯾﻦ ﻣﺜﺎل از ﻧﺎﮐﺎراﻣﺪي ﻫﻤﮕﺎم ﺷﺪه ﺑﺎ ﮐﺎﻻﻫﺎي ﻣﺸﺘﺮك ﯾﺎ ﻋﻤﻮﻣﯽ و اﺛﺮات بیروﻧﯽ ﮔﺮﻣﺎي ﻣﺤﯿﻂ ﺑﺎﺷﺪ

ﮐﻪ ﺑﻮﺳﯿﻠﻪ ي آﻟﻮدﮔﯽ و ﺑﻬﺮه ﺑﺮداري زﯾﺎد از ﻣﻨﺎﺑﻊ ﻃﺒﯿﻌﯽ ﺑﻮﺟﻮد آﻣﺪه اﺳﺖ.


ﺗﻐﯿﯿﺮات اﻗﻠﯿﻢ(ﮔﺮﻣﺎي ﺟﻬﺎﻧﯽ) واژه اي ازﺑﺮرﺳﯽ اﺳﺘﺮن ﺑﺮ اقتصادﻫﺎي ﺗﻐﯿﯿﺮات اﻗﻠﯿﻢ” ﺑﺰرﮔﺘﺮﯾﻦ ﻣﺜﺎل از ﺷﮑﺴﺖ ﺑﺎزار اﺳﺖ ﮐﻪ ﺗﺎﮐﻨﻮن دﯾﺪه اﯾﻢ”.

Share on facebook
Facebook
Share on telegram
Telegram
Share on twitter
Twitter
Share on email
Email