هر دارایی, اعم از مالیات واقعی ارزشی دارد. عامل کلیدی برای موفقیت در سرمایه گذاری و مدیریت دارایی ها

درک ارزش و منابع اثرگذار بر ارزش آن دارایی است .

تمام دارایی‌ها را می‌توان ارزیابی کرد, اما ارزشیابی بعضی دارایی ها ساده تر و بعضی پیچیده‌تر است .

آنچه اهمیت دارد, درجه شباهت در اصول و روشهای اندازه گیری است نه تفاوت آنها.

به طور کلی در ارتباط با ارزشیابی دو عدم اطمینان وجود دارد :

عدم اطمینان نسبت به مدل‌های ارزشیابی و عدم اطمینان نسبت به خود دارایی‌ها .

در این فصل درباره فلسفه ارزشیابی و نحوه استفاده از مدل های ارزشیابی در هفته های مختلف مطالبی ارائه شده

سپس درباره محرکهای ارزش و چارچوب مناسب برای ارزشیابی بحث نموده و در آخر به روش‌های غیر متداول در ارزشیابی اشاره می شود.

تاریخچه ارزشیابی :

ارزش هر دارایی, تابعی از جریان‌های نقدی است که آن دارایی ایجاد می‌کند.

قاعده ارزش فعلی ,شاید سابقه‌ای بیش از هزار سال داشته باشد

اما اولین جدول نرخ بهره به زعم پارکر(1968) برای اولین بار توسط فرانسیسکو بالدوچی ازتجار و سیاستمداران فلورنتینا تهیه شد.

برای اولین بار استیون که اولین کتاب ریاضیات مالی را در سال ۱۸۵۲ نوشت و جدول ارزش فعلی را به پیوست آن ارائه کرد.

قاعده ارزش فعلی مرهون زحمات ریاضیدانان و بازرگانان آن زمان بود .

رشد خط آهن در ایالات متحده, طی نیمه دوم قرن نوزدهم, باعث شد تا تحلیل های بلند مدت برای سرمایه‌گذاری معنادار شود .

ویلینگتون,یکی از مهندسین شهرسازی بود که به اهمیت ارزش زمانی پول پی برد .

وی متوجه شد که باید ارزش فعلی پروژه‌ها را با هزینه های سرمایه گذاری آنها مقایسه نمود.

او به پیروی از والتر پنل, از مهندسین سازوت وسترن, معادله ارزش فعلی مستمر را توسعه داده

و برای بررسی نصب ماشین آلات جدید یا نگهداری از ماشین‌آلات فعلی به کار گرفت .

بعدها مبانی بنیادین تنزیل جریان های نقدی توسط آلفرد مارشال و بام باورک, اوایل قرن بیست و یکم مطرح گردید…..

کتاب هاکناب ها

کتاب آموزشیکتاب انگیزشیکتاب بورسکتاب روانشناسیکتاب فارکسکتاب موفقیت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *